خروشی ز لشکر بر آمد بدرد

سیه گشت و چشم و دلش تیره گشت

خروشان فرود آمد از تخت عاج

بپیش بزرگان بینداخت تاج

رخ نامداران شد از درد زرد

ز بیگانه خیمه بپرداختند

ز خویشان یکی انجمن ساختند