همی گوید به فعل خویش هر کس را ز ما دایم

ندانستی که بسیار است او را مکر و دستان ها؟

نجوید جز که شیرین جان فرزندانش این جانی

ندارد سود با تیغش نه جوشن ها نه خفتان ها

که «من همچون تو، ای بیهوش، دیده ستم فراوان ها

اگر با تو نمی دانی چه خواهم کرد، نندیشی

که امسال آن کنم با تو که کردم پار با آنها؟