دنیای مزور و حطامش را

زو دست بشوی و جز به خاموشی

پاسخ مده، ای پسر، پیامش را

بگذارش تا به دین همی خرد

منگر به مثل جز از ره عبرت

رخساره خشک چون رخامش را

بل تا بکشد به مکر زی دوزخ