آز دیو توست چندین چون رها جوئی ز دیو؟

کارزو هرگز نباشد پادشا بر پارسا

پادشا گشت آرزو بر تو ز بی باکی تو

جان و دل بایدت داد این پادشا را باژ و سا

تو رها کن دیو را تا زو بباشی خود رها

دیو را پیغمبران دیدند و راندندش ز پیش

دیو را نادان نبیند من نمودم مر تو را