که او عام است و ماهیات خاص اندر همه احیا

مگو فعلش بدان گونه که ذاتش منفعل گردد

چنان کز کمترین قصدی به گاه فعل ذات ما

مجوی از وحدت محضش برون از ذات او چیزی

گر از هر بینشش بیرون کنی وصفی برو مفزا

دو باشد بی خلاف آنگه نه فرد و واحد و یکتا

اگر چه بی عدد اشیا همی بینی در این عالم