چون خار که روید ز تخم خرما

تخم همه نیک و بد است جانت

این را به جهان در بسی است همتا

کردار بد از جان تو چنان است

تو خار توانی که بر نیاری،

ای شهره و دانا درخت گویا

گفتار تو بار است و کاربرگ است