اندر مثل من نکو نگه کن

از بس هنر آمد به کوه و صحرا

پیغمبر میر است بور او را

بر مرکب میر است طور سینا

گر چشم جهان بینت هست بینا

گرچه تو ز پیغمبری و چون تو

با عقل سخن بی هشی و شیدا