جاهل از تقصیر خویش و عالم از بیم شغب

جمله گشته ستند بیزار و نفور از صحبتم

هم زبان و هم نشین و هم زمین و هم نسب

کس نخواند نامه من کس نگوید نام من

چون کنند از نام من پرهیز اینها چون خدای

در مبارک ذکر خود گفته است نام بولهب!؟

من برون آیم به برهان ها ز مذهب های بد