فعل نفس رستنی پیداست او در بیخ و حب

عیب ناید بر عنب چون بود پاک و خوب و خوش

گرچه از سر گین برون آید همی تاک عنب

من به یمگان در نهانم، علم من پیدا، چنانک

مونس جان و دل من چیست؟ تسبیح و قران

خاک پای خاطر من چیست؟ اشعار و خطب

راست گویم، علم ورزم، طاعت یزدان کنم