گر نمی بینی تو ایشان را ز بس مستی همی

چیست حاصل خیر، بنگر، ناصبی را جز نصب

بولهب با زن به پیشت می رود ای ناصبی

بنگر آنک زنش را در گردن افگنده کنب

نیست روئی مر مرا از تو وز ایشان جز هرب

پند گیر از شعر حجت وز پس ایشان مرو

تا نمانی عمرهای بی کران اندر کرب