شاه حبش چون تو بود گر کند

تاش بخوردی به فراق رباب؟

چند که از بیم تو بگریختند

از رمه گرسنه میشان ذئاب؟

شمشیر از صبح و سنان از شهاب

چند گذشته ستی بر جاهلان

بر کفشان قحف و میان شان قحاب