هر که نتابد ز علی روی خویش

بی بر و بی آب و خراب و یباب

روی به شهر آر که این است روی

تا نفریبدت ز غولان خطاب

بی شک ازو روی بتابد عذاب

جان و تن حجت تو مر تورا

باد تراب قدم، ای بوتراب