سراپرده و خیمه بر سوی کاخ

بدین روی جیحون و آب روان

خورش آورد مرد روشن روان

میان اندرون ریگ و دشت فراخ

دلش تازه تر گشت زان آگهی

بیامد بدرگاه شاهنشهی

سپهدار خود دیده بد روزگار