در خلق، این شگفت حدیثی است بوالعجب

واندر گلوش تلخ چو حنظل شود عسل

واندر برش درشت چو سوهان شود قصب

دعوی همی کند که نبی را خلیفتم

زیرا که دین سرای رسول است و ملک اوست

کس ملک کس نبرد در اسلام بی نسب

بر دین و خلق مهتر گشتندی این گروه