گرد غربت نشود شسته ز دیدار غریب

ای غریب آب غریبی ز تو بربود شباب

وز غم غربت از سرت بپرید غراب

گرچه هر روز سر و روی بشوید به گلاب

هر درختی که ز جایش به دگر جای برند

بشود زو همه آن رونق و آن زینت و آب