گرچه در شهر کسان گلشن و کاشانه کنی

گرچه هر روز سر و روی بشوید به گلاب

هر درختی که ز جایش به دگر جای برند

بشود زو همه آن رونق و آن زینت و آب

خانه خویش به ار چند خراب است و یباب

مرد را بوی بهشت آید از خانه خویش

مثل است این مثلی روشن بی پیچش و تاب