یار تو یافت ازو بوی، تو شو نیز بیاب

زان همه وعده نیکو به چه خرسند شدی،

ای خردمند، بدین نعمت پوسیده غاب؟

زانک ازین خانه نیابی تو همی بوی بهشت

تا به خاک اندر نامیخت چنین بوی بهشت

این نشد شکر پاکیزه و آن عنبر ناب

چون ندانی که چه چیز است همی بوی بهشت