زی من این هیچ روا نیست اگر زی تو رواست

چو مرا کار نباشد نبوم اهل جزا

اندر این قول خرد را بنگر راه کجاست

چون بود عدل بر آنک او نکند جرم، عذاب؟

حاکم روزی قضای تو شده مست سدوم!

نه حکیم است که سازنده گردنده سماست؟

اندر این راه خرد را به سزا نیست گذر