بر ره و رسم خرد رو، که ره او پیداست

حاکم روزی قضای تو شده مست سدوم!

نه حکیم است که سازنده گردنده سماست؟

اندر این راه خرد را به سزا نیست گذر

مر خداوند جهان را بشناس و بگزار

شکر او را که تو را این دو به از ملک سباست

حکمت آموز و، کم آزار و، نکو گو و بدانک