خوردن ما سوی باز او خوش و خوار است؟

باز جهان تیز پر و خلق شکار است

باز جهان را جز از شکار چه کار است؟

نیست جهان خوار سوی ما، ز چه معنی

قافله هرگز نخورد و راه نزد باز

باز جهان ره زن است و قافله خوار است

صحبت دنیا مرا نشاید ازیراک