هر که بدانست خوی او ز حکیمان

گرت گمان است کاین سرای قرار است

روی نیارم سوی جهان که بیارم

کاین به سوی من بتر ز گرسنه مار است

همره این مار صعب رفت نیار است

رهبری از وی مدار چشم که دیو است

میوه خوش زو طمع مکن که چنار است