احسان و وفای تو به حدی است بس اندک

اندر خر من چونکه نگوئیت چه بار است؟

کردار تو را هیچ نه اصل است و نه مایه

گفتار تو را هیچ نه پود است و نه تار است

لیکن حسد و مگر تو بی حد و کنار است

صندوقچه عدل تو مانده است به طرطوس

دستارچه جور تو در پیش کنار است