تو خفته و پشتت ز بزه گشته گران بار

از رفتن ازین جای چرا دلت فگار است

ای مانده در این راه گذر، راحله ای ساز

از علم و ز پرهیز که راهت به قفار است

با بار گران خفتن از اخلاق حمار است

بی هیچ گنه چونکه ببستندت ازین سان

بی هیچ گنه بند کشیدن دشوار است