دشنام دهی باز دهندت ز پی آنک

آن سر که ز بس جهل سزاوار فسار است

بیهوده و دشنام مگردان به زبان بر

کاین هر دو ز تو یار تو را زشت نثار است

دشنام مثل چون درم دیر مدار است

دم بر تو شمرده است خداوند ازیراک

فرداش به هر دم زدنی با تو شمار است