پس نشناسی تو مر او را همی

هیچ نگیرد نه فزونی نه کاست

وانکه به فردا شودش ملک کم

چون به همه حال جهان را فناست

قول تو بر جهل تو ما را گواست

این که تو داری سوی من نیست دین

مایه نادانی و کفر و شقاست