خستگیش ناخوش و بی حیلت است

قول تو تیر است و زبانت کمان

گرت بدین حرب به دل رغبت است

هر که به تیر سخنت خسته شد

پیش خردمند در این حربگاه

بی خردان را همه تن عورت است

شهره شود مرد به شهره سخن