خشک و نگونسار و سقط قامت است؟

توبه کند شیر ز شیری هگرز

گرچه شتر کاهل و بی حمیت است؟

سرو همی یازد اگرچه چنار

نیک و بد عالم را، ای پسر،

همچو شب و روز درو نوبت است

گاه تو خوش طبع و گهی خشمنی