بیهده گفتار به یک سو فگن

بی هنران را بدل آیت است

عادت خود طاعت و پرهیزدار

تا فلک و خلق بدین عادت است

حجت بر تو سخن حجت است

ور تو خود از حجت بی حاجتی

نه به تو مر حجت را حاجت است