جز ز بیداد طبع بر طبعی

که جهان پر خسان و اشرار است

داد کن کز ستم به رنج رسی

در جهان این سخن پدیدار است

نیست تیمار هر که بیمار است

هر که نازاردت میازارش

که بهین بهان کم آزار است