با طاقت و هوشیم ما و او خود

گرچه نه خداوند کامران است

هرچ او برود هرگزی نباشد

او هرگزی و باقی و روان است

بی طاقت و بی هوش و بی توان است

چون خط دراز است بی فراخا

خطی که درازیش بی کران است