کرا خواند هرگز که ش آخر نراند

که اینجای بس ناخوش و بی نواست

جهان گرچه از راه دیدن پری است

ز کردار دیو است و نر اژدهاست

نه جای محابا و روی و ریاست

همه بیشی او بجمله کمی است

همه وعده او سراسر هباست