که شرش رکاب و عنانش عناست

نه آن تو است، ای برادر، درو

هر آنچه ش گمانی بری کان تو راست

یکی مرکب است این جهان بس حرون

چو از عادت او تفکر کنی

همه غدر و مکر و فریب و دهاست

پس آن به که بگریزی از غدر او