این جهان را سفله دان، بسیار او اندک شمر

مردم آن را دان کزو آزاده را آزار نیست

این جهان راه است و ما راهی و مرکب خوی ماست

رنجه گردد هر که از ما مرکبش رهوار نیست

گرچه بسیار است داده سفله آن بسیار نیست

هر چه داد امروز فردا باز خواهد بی گمان

گر نخواهی رنج تن با چیز اویت کار نیست