پر از کینه سر دل پر از جوش کرد

ز خوبی نگه کن که پیران چه کرد

بدان بی وفا ناسزاوار مرد

همه مهر پیران فراموش کرد

همی بود خامش چو آمد به مشت

چنان مهربان پهلوان را بکشت

از ایران کنون با سپاهی به جنگ