کز فعل بر فنا و ز بنیاد بر بقاست

فانی به جان نه ای به تنی، ای حکیم، تو

جان را فنا به عقل محال است و نارواست

بس چاشنی است این ز بقا و فنا تو را

باقی است چرخ کرده یزدان و، شخص تو

فانی است از انکه کرده این بی خرد رحاست

بی دانش آمدی و در اینجا شناختی