ترسم کز آرزو خردت را وبا رسد

بر خاک نیست جای تو بل برتر از سماست

گر ز آسمان به خاک تو خرسند گشته ای

همچون تو شوربخت به عالم دگر کجاست؟

زیرا که آرزو خرد خلق را وباست

دردی است آرزو که به پرهیز به شود

پرهیز مرد را سوی دانا بهین دواست