برگیر زاد و، زاد تو پرهیز و طاعت است

از مردم چشم درد تو را طمع توتیاست

رفتند هم رهانت، بباید همیت رفت

انده مخور که جای سپنجیست بی نواست

زین راه سر متاب که این راه اولیاست

چون بی بقاست این سفری خانه اندرو

باکی مدار هیچ اگرت پشت بی قباست