وزانجا در جهان مردمت خواند

نبود آگه کس از نام و نشانت

گهی بدرود خوشه ت ورزگاری

گهی بشکست شاخی باغبانت

ز راه مام و باب مهربانت

به دل داد از شکوفه و برگ و میوه

عم و خال و تبار و دودمانت