تو پادشاه تن خویشی، ای بهوش و، تو را

هزار بار نکوتر ز تخت و ملک جم است

اگر نیافت خطر بی خطر مگر به درم

درست شد که خرد برتر و به از درم است

تمیز و خاطر و اندیشه و سخن خدم است

تو، ای پسر، ز خرد سوی میر محتشمی

اگرچه میر سوی عام خلق محتشم است