تو را محل خدای است در سخن که همی

چو کیمیا نبود اصل او ز باد و دم است

زبان و کام سخن را دو آلت اند از اصل

چنانکه آلت دستان لحن زیر و بم است

به تو وجود پذیرد سخن که در عدم است

ز بهر حاضر اکنون زبانت حاجب توست

ز بهر غایب فردا رسول تو قلم است