هر چه داری بنهی پاک در این مسلخ

اندر این جای سپنجی چه نهادی دل؟

چند کاشانه و گنبد کنی و مطبخ؟

این جهان مسلخ گرمابه مرگ آمد

بر سر دو رهی امروز بکن جهدی

تات بی توشه نباید شد از این برزخ

در فردوس به انگشتک طاعت زن