هر آنکه بر طلب مال، عمر مایه گرفت

از اهل ملک در این خیمه کبود که بود

که ملک ازو نربود این بلند چرخ کبود؟

چو روزگار بر آمد نه مایه ماند و نه سود

چو عمر سوده شد و، مایه عمر بود تو را

تو را ز مال که سوداست، اگر نه سود، چه سود؟