کنون بباید رفتن سبک به قهر و، سرت

به کیل روز و شبان بر تو عمر تو پیمود

تو سالیان ها خفتی و آنکه بر تو شمرد

دم شمردن تو، یک نفس زدن نغنود

پر از بخار خمار است و چشم خواب آلود

تو عبرت دو جهانی که می روی و، دلت

ز بخت نا خشنود و خدای ناخشنود