گرد این گوی سیه تا کی همی خواهد دوید؟

چون نیندیشی که حاجات روان پاک را

ایزد دانا در این صندوق خاکی چون دمید؟

وین بلند و بی قرار و صعب دولاب کبود

راز ایزد این پرده کبود است، ای پسر،

کس تواند پرده راز خدائی را درید؟

گر تو گوئی «چون نهان کرد ایزد از ما راز خویش؟»