این خلق بداندیش کزین گونه جرااند

باندوه چرایند شب و روز بمانده

از چون و چرا زانکه ستوران چرااند

این خیل چرا چویند و زخیل چراجوی

در عالم انسانی مردم چو نبات است

اینها چون ریاحین اند آنها چو گیااند

در دست شه اینها سپرغمند کماهی