بدو شیده گفت ای جهاندیده مرد

تن و نام او زیر پای افگنم

گر او با من آید بوردگاه

برآساید از جنگ هر دو سپاه

چشیده ز گیتی بسی گرم و سرد

پسر پنج زنده ست پیشت بپای

نمانیم تا تو کنی رزم رای