وانگهی جز که همه تنبل و افسون نخرند

راهشان یوز گرفته است و ندارند خبر

زان چو آهو همه در پوی و تگ و با بطرند

بر خریدار فسون سخره و افسوس کنند

گرچه شان کار همه ساخته از یکدگر است

همگان کینه ور و خاسته بر یکدگرند

دردمندند به جان جمله نبینی که همی