چه عجب گر پسران همچو پدر دادگرند

چون شب دین سیه و تیره شود، فاطمیان

صبح صادق، مه و پروین و ستاره سحرند

داد در خلق جهان جمله پدرشان گسترد

شیر دادار جهان بود پدرشان، نشگفت

گرازیشان برمند این که یکایک حمرند

من بدیشان شکرم جاهل بی حرمت را