جهل و سفه زر و در مکنون شد

چاکر نان پاره گشت فضل و ادب

علم به مکر و به زرق معجون شد

زهد و عدالت سفال گشت و حجر

ای فلک زود گرد، وای بران

کو به تو، ای فتنه جوی مفتون شد

هر که به شمع خرد ندید رهت