بر تو از خشم و سفاهت چشم چون پیکان کنند

بانگ بردارند و بخروشند بر امید خورد

چون حدیث جو کنی بی شک خران افغان کنند

ور نگوئی جای خورد و کردنی باشد بهشت

مر تو را در حصن آل مصطفی باید شدن

تا ز علم جد خود بر سرت در افشان کنند

حجتان دست رحمان آن امام روزگار